|
zaterdag 08 oktober 2005 |
Ik doe niet erg veel moeite voor de plaatselijke politiek.
Hoewel ze me waarschijnlijk meer aangaat dan de landelijke. 't Kost te
veel moeite haar te volgen. Landelijke politiek eet ik ongemerkt: in de
trein (Sp!ts & Metro) en na een werkdag achteroverhangend op de
bank (kijkvenster).
Doordat ik deze startte kwam ik op een aantal
internetsites van plaatselijke politieke partijen terecht. Ook op die
van de nieuwe Ermelose partij: Groep Hop.
Een partij die - zo begrijp
ik uit de teksten op de website van de nieuwe club - ageert tegen de
macht van de gevestigde
orde. 'Oh ja, de gevestigde orde', daar was iets mee. Ik ageerde
ertegen toen ik twaalf was. Mijn ouders waren schopbaar in de tijd.
Omdat ze mijn gevestigde orde waren.
"Minder regels, minder belastingen en meer koopkracht", luidt het credo
van de Groep Hop. Ik las het in een artikel van Alex Gentjens
(verslaggever van Het Kontakt). Gentjens vroeg de heer
Hop of hij de Ermelose Pim Fortuyn genoemd mocht worden maar dat vond
het nieuwe politieke dier net een brug te ver. Maar de boel moet wel op
de schop. Veel moet anders, vindt Hop. Besloten vergaderingen
- achterkamertjespolitiek bijvoorbeeld - dat is niks voor hem.
De gulden. Die moet terug. Hopsakee. Een herinvoering van de gulden
vergroot de koopgracht, meent de Groep Hop. Euro's zijn er kennelijk te
weinig. Ik kan me na wat gesurf over www.groephop.nl niet onttrekken aan het
idee dat de Groep Hop inspeelt op goedkope sentimenten. 'De gulden
terug.' Net zoiets als hardop denken: 'ik weer knikkeren op het
plein'. De gulden was. Net als mijn jeugd wás. Laissez tomber.
De Groep Hop doet me denken aan het Simplistisch Verbond van Van
Kooten & De Bie.
Die brachten goedkope (stemmenwinnende) politieke
thema's namelijk ook op zo'n geinige manier voor het voetlicht dat je er
alleen maar om kon lachen. Niks meer, maar meer dan voldoende. Lachen,
want: het was té absurd, té simplistisch. Op een bepaald moment
begonnen veel mensen echter echt
te geloven in het Simplistisch Verbond. Koot & Bie trokken zich
daarop terug. Het was een grap. Dat moest het blijven. 'Neem niet serieus', dachten ze
gekwetst. En ze zijn nog steeds helden. Gelukkig maar. Jan Hop & Ronald Pieper
van de Groep Hop maken ook gein, ik glimlach in ieder geval, breeduit, als ik hun
site over-surf, maar stoppen doen ze niet. Denk ik. Niet voor maart in ieder geval.
Gemeenteraadsverkiezingen maart volgend jaar. Ik zou niet weten wat ik
ga stemmen. Misschien overtuigt de Groep Hop eerdaags wel, ik heb ze
gemaild, gevraagd of ze kort en bondig aan Ermelo.org willen
uitleggen uitleggen waar ze voor staan en waar ze voor gaan.
Binnenkort als het goed is een duidelijke reactie, Hier te lezen.
Maar
vooralsnog denk ik dat ik in maart ga stemmen op de ChristenUnie. Omdat
ik hou van nuance en geen beter politicus ken dan André Rouvoet,
fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer. Want als ik
een politiek statement heb, dan is het wel dat we op politiek vlak
momenteel keihard nuance nodig hebben. Simplismisch gedoe dat haal ik wel van de langspeelplaat.
Bron Groep Hop - gulden:
|
Columns 
Reageer